Gisteravond speelde het Engelse duo Blood Red Shoes in Paradiso. Energiek, vrolijk en vooral indrukwekkend goed.

Steven Ansell (drums, zang) en Laura-Mary Carter (gitaar, zang) hebben net Fire Like This uitgebracht, de opvolger van hun debuut Box of secrets. Een van de leukste platen van 2008. Live stonden die oudere nummers nog steeds als een huis, alsof er een TGV door Paradiso reed. Nieuwe nummers brachten de variatie, met een prachtig ingetogen When We Wake.

Door het geluid en de energie lijken je ogen je oren in de maling te nemen. Verbazingwekkend dat je naar een duo kijkt maar een muur van geluid hoort. Een duo dat elkaar voortdurend opzoekt en duidelijk heel graag samenspeelt. Een mooi plaatje ook. Blikvanger Laura-Mary die, met wapperende haren, met haar gitaar het geluid domineert. Steven die de wat vlakke zang van Laura-Mary compenseert en zorgt voor de harde klappen en de wisselwerking met het publiek.

Die wisselwerking inspireerde ook de nodige stagedivers. Tijd geleden dat ik dat zag in Paradiso. Een kunstje dat je ook blijkbaar kunt verleren. Ik zag een bommetje, iemand die tussen twee nummers een sprong waagde en Laura-Mary werd zo’n beetje omver gelopen. Terecht enthousiasme, beetje lullige uitvoering.

Na een toegift van drie nummers was het klaar en werd Laura-Mary op handen Paradiso uit gedragen. Blood Red Shoes zijn meer dan klaar voor het festivalseizoen.